Κυριακή, 15 Ιουνίου 2008

Η Ινδία στο δρόμο της επανάστασης


Βάφεται κόκκινη


Του ΝΙΚΟΛΑ ΖΗΡΓΑΝΟΥ

Δυο δεκαετίες μετά την κατάρρευση του αποτυχημένου σοσιαλιστικού πειράματος οι κόκκινοι ξανάρχονται στο προσκήνιο, εκεί που χτυπάει η καρδιά του αναδυόμενου νέου κόσμου, στην Ασία. Η επικράτηση των μαοϊκών ανταρτών στο Νεπάλ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, καθώς η ιδεολογία του «Μεγάλου Τιμονιέρη» εξαπλώνεται στην αχανή γειτονική Ινδία με απρόβλεπτες συνέπειες για τη δεύτερη πολυπληθέστερη χώρα του πλανήτη.

Την ώρα που οι επίγονοι του Μάο υποκλίνονται στους χορηγούς της Ολυμπιάδας, τα πνευματικά του παιδιά δίνουν ένοπλη μάχη για την αγροτική επανάσταση.

Οι αντάρτες αυτοαποκαλούνται «Ναξαλίτες», από το όνομα ενός χωριού της Δ. Βεγγάλης όπου το 1967 ακτήμονες αγρότες εξεγέρθηκαν κατά των φεουδαρχών. Η εξέγερση κατεστάλη βίαια αλλά ο σπόρος της μεταρρύθμισης «έπιασε».

Μέσα σε δέκα χρόνια οι Ναξαλίτες κέρδισαν τις τοπικές εκλογές στη Δυτική Βεγγάλη και από τότε μέχρι σήμερα παραμένουν η κυρίαρχη πολιτική δύναμη. Στις τοπικές εκλογές της 20ής Μαΐου επιβεβαίωσαν την κυριαρχία τους και τα τελευταία χρόνια επέκτειναν την επηρροή τους σε 16 από τα 28 κρατίδια της Ινδίας, σε μια ζώνη που εκτείνεται από τα Ιμαλάια και το Νεπάλ έως την Αραβική Θάλασσα.

Ο «κόκκινος» διάδρομος

Ηδη τα διεθνή ΜΜΕ αποκαλούν την περιοχή δράσης των μαοϊκών ανταρτών «κόκκινο διάδρομο» και εκτιμούν ότι οι αντάρτες διαθέτουν 40.000 ένοπλους και 100.000 εφεδρικούς που εφορμούν από τις ζούγκλες κατά κυβερνητικών στόχων.

Τα τελευταία πέντε χρόνια σκοτώθηκαν πάνω από 7.000 άνθρωποι σε ένοπλες συγκρούσεις με τους Ναξαλίτες, τους οποίους έκθεση των ινδικών αρχών ασφαλείας χαρακτηρίζει ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την εσωτερική ασφάλεια της χώρας.

Η απόρρητη έκθεση που παραδόθηκε στον πρωθυπουργό και αποκαλύφθηκε από τους «Τάιμς» του Λονδίνου υπογραμμίζει ότι η κυβέρνηση πρέπει να αρχίσει πολιτικό διάλογο με τους Ναξαλίτες και να κάνει γενναίες μεταρρυθμίσεις στον αγροτικό τομέα και επενδύσεις στην ύπαιθρο.

Η ραγδαία άνοδος της επιρροής των μαοϊκών είναι παράλληλη με την ξέφρενη ανάπτυξη της χώρας. Μια ανάπτυξη που παράγει τεράστιες ανισότητες και αφορά τα μεσαία στρώματα των πόλεων.

Σύγχρονοι δουλοπάροικοι

Ομως, η καρδιά της Ινδίας, τα εκατοντάδες εκατομμύρια των πάμφτωχων αγροτών που ζουν σε συνθήκες δουλοπάροικων, βλέπουν τους φεουδάρχες να πλουτίζουν ενώ οι ίδιοι ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα.

Χρεωμένοι και υπό το βάρος δρακόντειων νόμων οι πένητες Ινδοί αναζητούν τον δικό τους Σόλωνα που θα τους απαλλάξει από τον μεσαίωνα και θα τους δώσει ελπίδα για μια αξιοπρεπή ζωή. Η πρόσφατη επισιτιστική κρίση και οι αλματώδεις αυξήσεις στα τρόφιμα δίνουν νέα όπλα στην ιδεολογική φαρέτρα των ανταρτών.

Ηδη οι Ναξαλίτες έχουν «απελευθερώσει» τεράστιες περιοχές στη δυτική και την κεντρική Ινδία, έχουν επιβάλει λαϊκά δικαστήρια και πραγματοποιούν συχνές επιθέσεις κατά φεουδαρχών και αστυνομικών σταθμών. Σε πολλές περιοχές απολλοτριώνουν τη σοδειά που κατάσχεσαν οι προύχοντες έναντι χρεών και την αποδίδουν πίσω στους αγρότες.

Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με δέος την κόκκινη απειλή. Την αντιμετωπίζει, όμως, όχι ως κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο, αλλά ως πρόβλημα «εσωτερικής ασφάλειας».

Από την πλευρά τους, οι αντάρτες έχουν καθαρούς στόχους, που συνοψίζονται στην εξάλειψη της φεουδαρχίας, την αγροτική μεταρρύθμιση, την αναδιανομή γης στους ακτήμονες, την απαλλαγή των μη προνομιούχων από τα χρέη αλλά και τον αγώνα κατά της παγκοσμιοποίησης και της άνισης αναδιανομής του πλούτου.


ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 15/06/2008

Δεν υπάρχουν σχόλια: